Ógulegir tímar eru þetta, blaðamannafundir á hverjum degi, Ísland í heimspressunni, fall íslenzku krónunar, Sölvi Ottesen fyrirliði félagsliðs í Danmörku, Íslenskir fréttamenn missa sig fyrir framan erlenda fréttamenn..
Fólk hefur sést gráta undir stýri á leið heim úr vinnu…og það er afarleiðinlegt að heyra en fólk verður að “calm the fuck down…”

Við Ragnar urðum vitni af kreppugeðveiki á mánudaginn…við vinirnir fórum í sund eftir vinnu og gengum inní sundlaugina í Laugardal. Við fórum inná fyrsta sturtugang þar sem 6 sturtur eru..við fórum í næst fremstu sturturnar og þaðan sáum við 2 menn við næst innstu sturtuna. Svo heyrum við samtal þeirra á milli. Köllum manninn í sturtunni Arnar og manninn sem stendur fyrir framan hann Frank.
Arnar: “Ert þú að bíða eftir mér?”
Frank: “Nei, ég er bara að bíða eftir að þú farir!”
Við Raggi erum á þessum tímapunkti að springa úr hlátri..
F: “Þetta er bara mín sturta og ég ætla bara að nota hana”
A: “Ehhh já ok…” “ég er þá bara hættur”
Hann gengur svo í burtu en Frank kemur sér undir bununa. Þar byrjar hann að klæða sturtuna í lítið þvottaskinn. Við Raggi göngum bara til sunds og erum í pottunum og gufunni í góðar 90 mín…þegar við k
omum aftur í sturtuna þá er Frank vinur okkar þar enn og það kom okkur nánast ekki á óvart..Þar stóð hann utan sturtunar og skallaði vatnið…svo sparkaði hann í vatnið aftur á bak..
Kleppur er víða…